عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
آواز جغد نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳٩۱/۳/۱٤

آوازِ جغد

 جغد شگفت‌ترینِ پرندگان است. چشمانِ گردش، هراس‌انگیز است. در قیاس با دیدِ تمامِ پرندگان و جانوران، چشمانِ جغد یگانه‌ و بی‌همتاست. شاهین و عقاب چشمانی تیزبین دارند و از بلندایِ آسمان شکارِ خود را روی زمین تشخیص می‌دهند، اما در تاریکیِ قیرگونِ شبانگاهان نمی‌بینند. تنها جغد میتواند شکارِ تیره رنگِ خود را در تیرگیِ بوته‌های‌ِگیاهانِ به‌هم‌تنیده وکوتاهِ زمین تشخیص دهد. جغد سرورِ پرندگان است.

در فرهنگِ عوام، جغد را با شومیِ ویرانی یکسان می‌پندارند. چنین پنداری، مانند بسیاری از خیالاتِ عوام، بی‌پایه است. مردمِ عوام ویرانگریِ پندارِکوتاهِ خود را به هر پدیده‌ای نسبت‌می‌دهند که از درکش عاجز هستند. جغدِ عاشقِ زندگی است. هنگامی که مردم از زندگی در مکانی دست می‌کشند و آنجا را رها می‌کنند، جغد شب‌هنگام بر بلندترین برج یا دیوارِ مکانِ رهاشده می‌نشیند و از انسان‌ها گلایه می‌کند که آبادیِ دیگری را نیز به‌دستِ ویرانگری سپردند. جغد آنقدر آواز می‌خواند تا انسانی، حتا به قصدِ تاراندنِ جغد، به‌مکانِ خلوت‌افتاده برگردد. جغد در آبادیِ رو به ویرانی می‌ماند. فریادِ پر از گلایه‌اش هنگامی فرو می‌نشیندکه دیگر امیدی به برپای‌ماندن آخرین دیوارِ ایستاده نیست. جغد ناشناخته‌ترینِ پرندگان است.

 جغد همواره در گوشه‌یِ دورافتاده و به دور از دیدرسِ مردم می‌نشیند و نگرانِ ناپایداریِ انسان‌ها بر‌یافته‌هایِ فکریِ فرهیختگان رنج می‌برد. جغد شاعرِ پرندگان است. جغد اگر توانِ نوشتن داشت، به‌یقین شعر می‌نوشت. جغد از گریزِ انسان از حقیقتِ دشواریِ رنج‌بردن و تن در دادن به آسان‌ترین روش ِ زندگی می‌نوشت. جغد می‌نوشت که انسان شیفتگیِ بی‌پایانی برایِ نزدیک‌شدن به مرکزِ قدرت دارد. جغد از رنج‌بردنِ انسان‌هایی‌تنها همچون خودش هم می‌نوشت. جغد داناترینِ پرندگان است.

من آن جغدی هستم که در بلندایِ ارکِ رو به ویرانی نشسته‌ام و سوگ‌نامه‌یِ ویرانیِ‌ اندیشه‌هایِ پدید‌آمده از رنجِ فرهیختگانِ روزگاران را می‌نویسم. نیک می‌دانم که موجِ روزآمد، با‌ هیاهوی سرسام‌آورِ خود امواجِ آوازِ مرا مدتی ناشنیده خواهد‌داشت، اما نیک هم می‌دانم که کسی برایِ تاراندنِ من به این سوی خواهد آمد وآنی وجودش سرشار ازآوازِ من خواهد شد. چشم به راهِ آن لحظه هستم و با این امید شادم که شاید آن کس تو باشی. جغد امیدوارترینِ پرندگان است.

  نظرات ()
مطالب اخیر بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر جشن نوروز و آیین‌هایش: باجا باجا دو سالگی آندیا دکتر محمد یوسف باقری استاد شهریار و دلیل سروده‌شدن شعر «بلبل و کلاغ»
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) رمان مدرن (٢) محمود دولت آبادی (٢) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) مستوفی (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱) شمس تبریزی (۱) شمالغرب کشور (۱) ادبیان فارسی (۱) محیط زیست (۱) ستارخان (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب