عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
دگرگونی در دنیای شگفت‌انگیز نو نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳٩٠/٤/۱٦

مدرنیسم روشی از زندگی انسان در روزگار نوین است. در دوران حاکمیت مدرنیسم، زندگی بشر دچار دگرگونی‌های فراوان شد. دگرگونی اصل پایدار دنیای مدرن است. دگرگونی در دو میدانِ فردی و اجتماعی انسان‌ها آشکار شد. در میدانِ فردی، افراد فرصت یافتند استعدادهای خود را پرورش بدهند و به جایگاه‌های بالای اجتماعی و اقتصادی دست بیابند. در میدانگاهِ اجتماعی، روش‌های کهن روابط انسانی بتدریج  به هم‌ریخت و مثلثِ جایگاه‌ِ قدرت وارونه شد. در روزگار سنتی گروهی به رهبری یک نفر در گوشه‌یِ بالایی مثلث قدرت قرار داشتند و نوعی سازگاریِ نانوشته بین بالادست‌هایِ قدرتمند و مردم زیردستِ بی‌قدرت ایجاد شده بود. این دو گروه پذیرفته بودند که بالانشینانِ قدرتمند اجازه دارند با زیردستان هر کاری را بکنند. زندانی کردن، شکنجه دادن، به قتل رساندن و نیست‌کردن افرادِ آگاه، از حقوقِ رسمی قدرتمندان بود. مردم نیز این حق را پذیرفته بودند و قربانی شدنِ افراد آگاه را حق آنها می‌پنداشتند. چنین نگرشی به ساختِ اجتماع، نهادهای خود را تاسیس کرده بود و حاکمانِ قدرتمند از طریق آن نهادها حاکمیت خود را نگه می‌داشتند. روابط اقتصادی جامعه برای پایداری سیستمِ حاکم طراحی شده بود و در نتیجه‌یِ تمامِ سیستم‌های اداریِ جامعه، مردم سر به زیر و گوسفندوار به زندگیِ پستِ خود سرگرم می‌شدند.  اعتقاد به «پیشانی‌نوشت» و تقدیر از ویژگی‌های فکری مردم بود.

مدرنیسم تمام این روابط سنتی را به هم ریخت. به‌هم‌ریختگی در اروپای دوران رنسانس آغاز شد و بتدریج به کشورهای سنتیِ آسیایی و افریقایی نفوذ کرد. این دگرگونی با افزایشِ آگاهی فرد فرد اعضای جامعه شدت گرفت. وارداتِ کالایِ صنعتی از دنیایِ مدرن به کشورهای سنتی خودبخود اندیشه‌یِ مدرن را نیز وارد آگاهی همگانی مردم کرد. آن قدرتِ خداگونه‌یِ حاکمان فرو ریخت و گروهی از مردم توانستند در برابر حاکمان مستبد اعتراض کنند. پاسخِ حاکمانِ سنتی به درخواست‌ِ مردم اغلب وحشیانه بود. هر حاکمیتی در کشورهای سنتی، اعتراض کنندگان را افرادِ خائن، مزدور و مخالفِ امنیت و استقلالِ کشور معرفی می‌کرد. همزمان با سخن‌پراکنیِ گسترده، حاکمیت‌های سنتی گروهی مزدور را در خدمت خود داشت که در روزهای «بارانی» برای پشتیبانی از حکومت به خیابان‌ها بیایند. تعداد مزدورها گاهی براستی شگفت انگیز به نظر می‌رسید. این مزدورها افرادی کم‌هوش، نیرومند و سرسپرده بودند و حاضر بودند هر فرمانِ حاکمیت را اجرا کنند. نمونه‌یِ‌ آشکار چنین مزدورانی در خیزشِ مردم مصر دیده شد که برای پشتیبانی از حُسنی مبارک به خیابان‌ها می‌آمدند. گستردگیِ دگرگونی صدایِ مزدوران را بسرعت خاموش کرد. همین مزدوران در تونس، بحرین، یمن و کشورهای دیگر دیده شدند و هم‌اکنون نیز در سوریه به خیابان‌ها می‌آیند تا از هجومِ توپ‌ها و تانک‌هایِ حکومت به مردم بی‌دفاع حمایت کنند. این سدهای ساختگی توان ایستادگی در برابر خواستِ مردم به دگرگونی را ندارند. دگرگونی آغاز شده است. حکومت‌های سنتی همچون حکومتِ یمن، بحرین، سوریه، عربستان و کشورهای دیگر می‌توانند اعتراض مردم را مدتی کوتاه سرکوب کنند، اما آتش فروزانِ آگاهی را نمی‌توانند خاموش نمایند. مدرنیسم به سرعت گسترش می‌یابد.

مدرنیسم سبب شد حاکمان ضعیف شده و گروههای سازمان یافته‌یِ مردمی قدرتمند گردند. این جابجایی قدرت بزرگترین دستاورد سیاسی دوران مدرن است. امروزه دیگر هیچ حکومتی نمی‌تواند خود را نیروییِ رازآلود و نماینده‌یِ نیرویی برتر و فراعادی نشان دهد. این پندار کهن فرو ریخته است. افزایشِ توان ارتباطاتِ مردم با همدیگر و خبر رسانیِ گسترده سبب شده اعضای تشکیل دهنده‌یِ حاکمیت بخوبی شناخته شوند. در بسیاری از کشورها، تشکیل دهندگان حکومت اغلب دارای مشکلات بزرگِ مالی هستند و دستگاه قضایی در پیِ گرفتنِ پول‌هایی است که آنها از دارایی همگانی برداشته‌اند. آشکار شدنِ دزدیِ «بن علی» در تونس، «حسنی مبارک» در مصر و سایر حاکمان مستبد از خبرهای رایج دنیای امروز است. اکنون اعضای حکومت، کارمندانی هستند که برای مدتی مامور هستند قانون‌های تصویب شده را اجرا کنند و پس از پایان ماموریت خود به محلِ کار پیشین خود برگردند.

دگرگونی هرگز نخواهد ایستاد. در جاهایی همچون مراکش، حاکمان دارای اندک خردمندی هستند که دگرگونی را از راهِ انتخاباتِ سالم و انجام اصلاحاتِ سیاسی و اقتصادی به انجام برسانند. در چنین کشورهایی مردم از طریق نهادهای قانونی مانند حزب‌های سیاسی و گروههای مدنی خواست خود را به گوش افراد مامورِ انجام دگرگونی می‌رسانند. در کشورهایی هم حاکمان مستبد همچنان بر خودخواهی خود پافشاری دارند و کشور را همچون لیبی به جولانگاه جنگ و مرگ و گریز تبدیل کرده‌اند. دنیای شگفت‌انگیز نو بر اصلِ دگرگونی استوار است و کسانی که خود را حاکمِ همیشگی می‌‎پنداند بازیچه‌یِ زمان خواهند شد.   

  نظرات ()
مطالب اخیر انتخابات ریاست جمهوری در 29 اردیبهشت 1396 هدیه تولد پیگمالیون در ادبیات ایران فیدل کاسترو (۱۳ اوت ۱۹۲۶–۲۵ نوامبر ۲۰۱۶) بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) محمود دولت آبادی (٢) رمان مدرن (٢) شمالغرب کشور (۱) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) محیط زیست (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب