عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
یادگاری نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳٩٠/۸/٢٧

یادگار

ساختمانهایِ کهن و یادگارهایِ کشف شده از زیرزمین، روزگاری کاربرد روزمره داشتند. مردمی آن بنا‌ها را برایِ گذرانِ زندگیِ خویش ساختند، در ظرف‌هایِ سفالی خوراک خوردند، و در جام‌هایِ گِلی و سفالی آب و شراب نوشیدند. در گذرگاهِ زمان، کوچِ دلخواه و گاهی گریزِ ناگزیر سبب شد ساختمان‌هایِ بزرگ یا کوچک رها شود، و فرصت جمع‌آوریِ ظرف‌هایِ سفالی هرگز به دست نیاید.  آرام آرام باد غبار فراموشی بر آن خانه‌ها افشاند، و سیلاب‌هایِ بهاران خاک بر سرِ آن خانه‌ها فرو ریخت. آبادی‌هایی که سراز خاک بدر آورده بودند، خاک بر سر شدند. آنگاه این سکونتگاه‌ها در پناهِ خاک ماند تا پس از سال‌ها، باستانشناسی از درونِ تپه‌ای آن مکان‌ها را بیرون آورد و با پیش هم چیدن یافته‌ها و با استفاده از گمانِ خویش، زندگیِ کهن را بازسازی کند و نوشتارِ او بخشی از تاریخ پنداشته شود.

انسان  به اندازه‌یِ پیش‌گوییِ آینده، شیفته‌یِ پی بردن به گذشته بوده است. تردید نسبت به آینده و یقین از گذشته، شیفتگیِ آدمی به دریافتِ گذشته را شدت بخشیده است. در پناهِ سکونِ‌گذشته می‌توان لحظه‌هایی در آرامش زیست. هنگامی که آشفتگیِ رویدادها و تردیدهایِ انسان نسبت به آینده، خردِ او را پریشان می سازد، بازگشت به یادمان‌هایِ گذشته تنها روشِ دریافتِ آسودگی است.

دوستی نیز چنین فرایندی است. نیازهایِ آنی، دو کس را ناچار می‌کند دوست شوند. پایداریِ دوستی، پیوندی عاطفی بین آن دو ایجاد می‌کند. گذشتِ زمان آن پیوند را محکم‌تر می‌سازد و پس از مدتی، دو انسان پناهگاهِ یکدیگر می‌شوند. جدایی، دوستی را به پدیده‌ای تبدیل می‌کند که ماده‌یِ نخستینِ هنر است. انسان به یادِ روزگاری دل می‌سپارد که مهرِ دوستی برقرار بود و مانند لذت بردن از یک اثرِ هنری، با یاد دوست شاد می‌شود.  

 من نیز در این آشوبِ زمانه با کلمات زمانِ گذشته را می کاوم، و از میانِ تمامِ رویدادها، خیالم به روزی کشیده می شود که اول بار ترا در گوشه‌یِ خلوتی از ترمینال دیدم و به سوی تو آمدم.  نیک به یاد دارم که گفتی این دیدارِ خجسته را همیشه به یاد خواهیم داشت. اکنون پس از سال‌ها فاصله، خاکِ زمان را پس می‌زنم و با چیدنِ کلماتِ تو پیشِ همدیگر، تلاش می‌کنم با یادِ بس گرامی تو آرام گیرم، هرچند تو مرا فراموش کرده باشی.

  نظرات ()
مطالب اخیر بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر جشن نوروز و آیین‌هایش: باجا باجا دو سالگی آندیا دکتر محمد یوسف باقری استاد شهریار و دلیل سروده‌شدن شعر «بلبل و کلاغ»
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) رمان مدرن (٢) محمود دولت آبادی (٢) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) مستوفی (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱) شمس تبریزی (۱) شمالغرب کشور (۱) ادبیان فارسی (۱) محیط زیست (۱) ستارخان (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب