عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
شهریار، بیچاره شهریار نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳٩٠/٩/۳٠

سفره‌یِ باز شهریار و میهمانی دیرآمده و پرمدعا

پیرامون گفته‌های اصغر فردی درباره‌یِ بیوک نیک‌اندیش نوبر

شهریار برای افراد بسیاری جایگاه اجتماعی، شغل، درآمد و هویت ایجاد کرد. نبود سنتِ «نقد ادبی» و شیفتگی ایرانیان به افسانه‌پردازی سبب پردازش داستان‌های فراوان درباره‌یِ شهریار شد. شهریار شاعری است که بیشترین داستان و افسانه درباره‌یِ زندگیش ساخته شده است. همزمان با داستان‌پردازی عوام، گروهی از انسان‌های فرهیخته به ترجمه‌یِ «حیدربابایه سلام» به فارسی دست زدند. مقاله‌های فراوانی هم درباره‌یِ شعر شهریار نوشته شده است. این کارهای ارزشمند شایسته‌یِ ستایش هستند. چند نفر نیز در پی بدست آوردن سهم خویش از نام و شهرت شهریار هستند.

جستجو در سایت های اینترنتی با کلیدواژه‌یِ «شهریار» مصاحبه‌یِ خبرگزاری فارس (خانم مهناز سعید حسینی) با اصغر فردی را معرفی می‌کند. این مصاحبه انگار در 30/6/1389 انجام شده است. افراد دیگری همچون «کریم بهرامی» نیز همان مصاحبه را در وبلاگ خود و در سایت تبیان قرار داده‌اند. در بیست و هفتم شهریور 1390 هفته‌نامه‌یِ «گونش» در تبریز همان مصاحبه را چاپ کرده بود. در این مصاحبه اصغر فردی با عنوان «تنها شاگرد استاد شهریار» معرفی شده است. فردی در این مصاحبه سخنانی گفته که نیازمند بررسی است.

شهریار هیچگاه کسی را به عنوان شاگرد نپذیرفته است. دوستی شهریار با ابوالقاسم شهیار، زاهدی، امیر فیروزکوهی، ابوالحسن‌خان صبا، هوشنگ ابتهاج، نیما یوشیج را در کتاب‌ها نوشته‌اند. دوستی شهریار با بیوک نیک‌اندیش نوبر پایداری بیشتری داشته است. نیک‌اندیش سال‌های جوانی و خلاقِ عمر خود را برای شهریار سپری کرده است. دوران دوستی نیک‌اندیش با شهریار پرشکوهترین سال‌های شاعری شهریار است. در سال‌های 1331 تا 1356 شهرت‌ شهریار با سرودن شعرهای ترکی از ایران فراتر رفت و به کشورهای همسایه‌یِ ترک زبان گسترش یافت. اصغر فردی در سالهای پایانی زندگی شهریار در سر سفره‌یِ باز و بی‌صاحب شهرتِ شهریار نشسته بود. در این سال‌ها شهریار شعرهای فراوانی نوشت، اما حتا یکی از آن شعرها هم از دیدگاه هنری قابل تامل نیست. اصغر فردی دارای چنان آگاهی از نقد علمی شعر نیست که بداند شعر را «موضوع» برجسته نمی‌سازد. اصغر فردی در هفتادودو سالگی شهریار بر سر سفره‌یِ باز شاعر نشسته و بیش از همه از نام و شهرت شهریار استفاده شخصی برده است. فردی از فورانِ هنر شکوهمند شهریار در سالهای پیش از 1355 خبری ندارد. هشتصدوشصت غزل پرشکوه، حیدربابایه سلام، سهندیم، مثنوی‌های تخت‌جمشید و مولوی در خانقاه شمس همه در روزگاری نوشته شده‌اند که اصغر فردی بیهوده سعی در انکار آن دارد.

یکی از آشفته‌گویی‌هایِ اصغر فردی در باره‌یِ «بیوک نیک اندیش نوبر» است. اصغر فردی گفته است «متأسفانه بعد از مرگ شهریار او دوست‌های عجیب و غریبی پیدا کرد، کتاب‌های خاطرات عجیب و غریبی نوشته شد که ما اصلا نویسنده‌های آنها را نمی‌شناسیم. من 15 سال با شهریار زندگی کردم و یک بار آدمی با امضای نیک‌اندیش در خانه ایشان ندیدم. همین آدم کتاب چاپ کرد به نام «خاطرات دیگران با شهریار» و «در خلوت شهریار» که خانواده شهریار شکایت کردند و بعد از اینکه این کتاب 3 بار تجدید چاپ شد وزارت ارشاد کتاب‌ها را جمع و خمیر کرد ولی آن کتاب چاپ شده و تأثیرش را گذاشته بود و مأخذ فیلم کمال تبریزی قرار گرفت». فردی بر اساسِ گفته‌یِ خودش در سال 1355  نام شهریار را شنیده است. از 1355 تا پایان عمر شهریار (27 شهریور1367) پانزده سال نمی‌شود. فردی سه سال و چندماه به خانه‌یِ استاد شهریار رفت و آمد داشته است و در آن دوران شهریار براستی درمانده شده بود. برخلاف گفته‌یِ اصغر فردی دهها نفر از درِ باز شهریار وارد خانه‌یِ او می‌شدند، با استاد عکس می‌گرفتند و گفت و شنید ساده را به عنوان  «مصاحبه‌ با استاد» چاپ می‌کردند.

بیوک نیک اندیش نوبر از سال 1331 تا 1356 دوست نزدیک شهریار بوده است. سهم بزرگ نیک‌اندیش نوبر در گسترش شخصیت شهریار شناخته شده است. خانواده‌یِ شهریار نیازمند کمک‌های صمیمانه‌یِ نیک اندیش بوده است. فرزندان شهریار، به ویژه هادی، می‌تواند در این باره بدرستی گواهی دهد. می‌توان بسادگی ناتوانی شهریار را در خریدهای روزمره، ثبت‌نام فرزندان در مدرسه و خرید خانه دریافت. شهریار «خلوت‌گزیده‌ای» بود که هرگز نمی‌توانست از بلندای کاخِ خیال به زیر آید و در گستره‌یِ سرد زمین گردش کند. مدت سی و پنج سال آقای بیوک نیک‌اندیش نوبر به شهریار خدمت کرده و در جریان «سهم‌خواهی» و «نام‌یابی» هیچ ادعایی نکرده و به یاد روزهایِ شاد دوستی با استاد شهریار زندگی کرده است.

اصغر فردی از چاپ کتاب‌های «خاطرات شهریار با دیگران» و سه جلد «در خلوت شهریار» سخت برآشفته است. فردی هرگز نمی‌تواند درک بکند که همین کتاب‌ها روزی به عنوانِ ماده‌یِ نخستین نقد شعر شهریار با رویکرد «تاریخی-بیوگرافیکی» بکار گرفته خواهد شد.

حسادت یکی از ویژگی‌های افراد شهرت‌طلب است. با حسادت به کار دیگران و تلاش برای بی‌اعتبار کردن کار دیگران با روش‌های دروغ و تهمت نمی‌توان نامی برای خود درست کرد. شهریار شاعری است که به تاریخ زبان فارسی و ترکی تعلق دارد و مصادره‌یِ شهریار به سود خویش سبب پلشتی نام و هویت مصادره‌کننده خواهد بود.

  نظرات ()
مطالب اخیر بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر جشن نوروز و آیین‌هایش: باجا باجا دو سالگی آندیا دکتر محمد یوسف باقری استاد شهریار و دلیل سروده‌شدن شعر «بلبل و کلاغ»
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) رمان مدرن (٢) محمود دولت آبادی (٢) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) مستوفی (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱) شمس تبریزی (۱) شمالغرب کشور (۱) ادبیان فارسی (۱) محیط زیست (۱) ستارخان (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب