عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
یک ماه و این همه روز! نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳۸٩/۳/٢٦

خرداد در شمارش قراردادی ماهها تنها سی‌ویک روز دارد. روزها مانند هم می‌گذرند و فراموش می‌شوند. گاهی رویدادها در یک روز چنان سنگین می‌شوند که حضورشان سالها حس می‌شود. خرداد از این روزهای سنگین بسیار دارد.

در دوم خرداد 1386 خاتمی به عنوان رئیس جمهور ایران انتخاب شد. خاتمی با شعار «زنده باد مخالف من» دایره‌یِ تنگ ذهنیت فرد ایرانی از حکومت را دگرگون کرد. تا آن روز همواره شنیده شده بود که مردم یا سرسپرده‌یِ حکومت هستند و یا در برابر حکومت قرار دارند. خاتمی گزینه‌های دیگری را طرح کرد. انسان ایرانی حس کرد که می‌تواند با آزادی از حکومت انتقاد کند و حتا حاکم را راهنمایی هم بکند.

در سوم خرداد 1362 خرمشهر از اشغال طولانی ارتش عراق آزاد شد. هزاران رزمنده‌ی ایرانی در تلاشی شجاعانه ارتش به ظاهر منسجم عراق را در هم شکستند و شهر محبوب خوزستانی‌ها را به خود مردم تقدیم کردند. آزادی خرمشهر شکننده‌بودن ارتش بی‌هویت عراق و پایان روش‌ حکومتی پوشالی و استبدادی را به مردم منطقه معرفی کرد. این روز چرخش بزرگی در جریان جنگ هم بود.

در چهاردهم خرداد 1367 امام خمینی با دلی آرامی و قلبی مطمئن جان به جان‌آفرین تسلیم کرد. درگذشت امام سبب شد در غیابش شناخته‌تر بشود. امام نقطه‌یِ پایانی به سیستم پوسیده‌یِ پادشاهی در شکلِ حکومتی و سیستم فئودالی در تولید کشاورزی گذاشته بود. آغاز حکومت حمهوری اسلامی روش نوینی را به زندگی اجتماعی مردم ایران زمین معرفی کرد.

در بیست‌ودوم خرداد 1388 مردم ایران در انتخاباتی شرکت کردند تا رئیس جمهور را بمدت چهار سال انتخاب کنند. این انتخابات دارای ویژگی‌های بسیار یگانه‌ای در تاریخ معاصر ایران بود. فضای سیاسی کشور چنان فعال شده بود که مردم بیشتر از موضوعِ انتخاب رئیس جمهور، به بیان خواسته‌های مدنی پرداخته بودند. این انتخابات رویارویی دو دیدگاه درباره‌یِ نقش حکومت و نقش ملت در زندگی اجتماعی بود. میلیونها شهروند مدرن و اغلب جوان با شوری بی‌سابقه جریانی را تشکیل داده بودند که تازه بنظر می‌رسید. در تاریخ ایران چنان فضای شادی را در نوشته‌های تاریخی مربوط به ایران کسی نخوانده است. تشکیل صف‌های چندکیلومتری از انسانهایِ متحد، شرکت در کارناوالهای شادی همگانی در هر شامگاه با شرکت میلیونها نفر در سراسر ایران و پدیدار شدن امید به دگرگونی در نگرش حکومت نسبت به شهروندان جامعه از ویژگی‌های انتخاب رئیس جمهور در خرداد 1388 بود.

در نوزدهم خرداد 1389 شورای امنیت سازمان ملل متحد با دوازده رای مثبت، دو رای منفی و یک رای ممتنع قطعنامه‌یِ جدید تحریمهای ایران را تصویب کرد. کشورهای رای دهنده ادعا کردند که این تحریم‌ها بیشتر جهت گیری نظامی و اقتصادی دارد. آنها ادعا کردند که مردم ایران از این تحریم‌ها صدمه نخواهند دید. آگاهان مردم نادرست بودن چنین ادعاهایی را به نیکی می‌دانند. آگاهان می‌دانند که فشار اقتصادی تنها مردم را دچار مشکل خواهد کرد. حکومت‌ها روش سازگاری با یکدیگر را نیک می‌دانند. هنگامی که نمایندگان دو حکومت در دو سوی یک میز به گفتگو نشستند، تنها پدیده‌ای که از خیالشان هم نمی‌گذرد بیچاره مردم هستند.

تصویب قطعنامه بر علیه ایران پدیده‌های دیگری را هم آشکار کرد. صف‌بندی کشورها خواست هر یک از آنها را آشکار کرد. نویسندگان و روشنفکران آشکارا دیدند که حکومت‌ها ‌در بازی‌های تلخی مردم را قربانی می‌کنند. تصویب قطعنامه مسئله‌ی اهمیت «منافع ملی» را روشن کرد که باید محور تمام سیاست‌های داخلی و خارجی باشد. ایران سالها به لبنان کمک کرده است. در روز واقعه، دولتِ لبنان نتوانست از ایران حمایت کند، زیرا منافع ملی‌اش اجازه‌ی حمایت از ایران را نمی‌داد. روسیه و چین به دلیل منافع ملی خود و همصدایی با سایر حکومت‌های جهان به ضرر ایران رای دادند.

سرانجام تصویب قطعنامه‌ی دیگری از سوی سازمان عفو بین‌الملل بر علیه حکومت ایران در راه است. ما در خرداد هستیم. خرداد ماه رویدادهای بزرگ برای حکومت و مردم ایران است. گذر از این رویدادها نیازمند خردمندی مقامات حکومتی و آزادی بیان سخنگویان مردم است. مقامات حکومتی نباید با سخنانی نسنجیده جهان را بر علیه حکومت ایران متحد کنند. مقامات حکومتی باید هر سخنی را از روی کاغذ بخوانند و هر سخن خود را از طریق تلویزیون به تمام دنیا پخش نکنند. نمایندگان راستین مردم، یعنی نویسندگان، نیز باید با شکیبایی و خردمندی آزادی بیان را گسترش دهند و در بیان خود راههای سخنگویی را به همه یاد بدهند. در چنین وضعی می‌توان بدور از آشوب‌های زمانه سپیده دم از خواب برخاست و یقین داشت که تا شامگاه صدایِ بی‌خردمندانه‌ای گوش کسی را آزار نخواهد داد و مردم جهان صدای شادی یکدیگر را خواهند شنید.

خرداد در شمارش قراردادی ماهها تنها سی‌ویک روز دارد. روزها مانند هم می‌گذرند و فراموش می‌شوند. گاهی رویدادها در یک روز چنان سنگین می‌شوند که حضورشان سالها حس می‌شود. خرداد از این روزهای سنگین بسیار دارد.

 

  نظرات ()
مطالب اخیر بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر جشن نوروز و آیین‌هایش: باجا باجا دو سالگی آندیا دکتر محمد یوسف باقری استاد شهریار و دلیل سروده‌شدن شعر «بلبل و کلاغ»
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) رمان مدرن (٢) محمود دولت آبادی (٢) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) مستوفی (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱) شمس تبریزی (۱) شمالغرب کشور (۱) ادبیان فارسی (۱) محیط زیست (۱) ستارخان (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب