عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
پارکبان‌ها نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳۸٩/۳/٢٧

پارک‌بانی پدیده‌یِ نوینی در شهرهای ایران است. پارکبانی از سال 1387 در ایران آغاز شد و بسرعت گسترش یافت. پارکبان‌ها جوانانی هستند که لباس یا کاور (پوشش) نارنجی می‌پوشند و از رانندگان اتوموبیل‌ها پول می‌گیرند تا راننده اجازه داشته باشد اتوموبیلش را کنار خیابان شهر پارک کند. اشتغال‌زایی و رهایی از جریمه شدن دو ویژگیِ خوب پارکبانی و بی‌معنی‌بودن کلِ ماجرا ویژگی بد پارکبانی است.

اشتغال‌زایی نخستین جنبه‌یِ پارکبانی است. تعداد بسیار زیادی از جوانان کشور بیکار هستند. این جوانان در هیچ کاری هم تخصص ندارند. در کشور ما جوانان مدرک‌دار نیز تخصص ندارند. پس آنها به انجام کاری می‌پردازند که ابتدایی و بسیار سخت است. «بخش خصوصی» خیابانی را از سازمان ترافیک شهرداری اجاره می کند. خیابان را به شرکت دیگری اجاره می دهد. شرکت دوم خیابان را بر اساس قراردادی پولی به پارکبان‌ها اجاره می‌دهد. پارکبان‌ها ناگزیر هستند در زمان‌تعیین‌شده، آن مقدار پول شرکت و اندک مزدی برای خود را بدست آورند. پول پارکبانی با زحمت بسیار فراوان بدست می‌آید، اما گروهی بیکار را «سر کار» می‌گذارد.

دومین جنبه‌یِ پارکبانی رهایی رانندگان از جریمه‌های پلیس است. پارکبان‌ها در تمام خیابان‌ها هستند. روزگاری در تعدادی از خیابان‌ها پارک‌کردن ممنوع بود. اگر راننده‌ای برای انجام کاری تنها دَمی اتوموبیلش را نگه می‌داشت، پلیس راهنمایی سر می‌رسید و پس از سخنان فراوان برگ جریمه‌ای به راننده تحویل می‌داد. پارکبانی این مسئله را نابود کرده است. با پرداخت سیصد تومان پارکبانی، راننده می‌تواند اتوموبیلش را حتا زیر پنجره‌یِ شهردار و یا مقابل درب ورودی اداره‌یِ راهنمایی و رانندگی پارک کند. برگ‌های پارکبانی جانشین برگ‌های جریمه شده است.

ویژگیِ بد پارکبانی بی معنی بودن کل برنامه است. پارکبانی هیچ کمکی به کاهش ترافیک آشفته شهرها نمی‌کند. آشفتگی ترافیک در شهرهای ایران حاصل آشفتگی ذهنِ مدیران شهری و همچنین تمام رانندگان ایرانی است. مدیران شهری دارای مدرک‌های بسیار بالای دانشگاهی هستند، اما بدرستی درسی نخوانده‌اند. مدیران اغلب با مدرک‌های پایین دبیرستانی  انتصاب می‌شوند و سپس مدرک‌های مورد نیاز آن پست از دانشگاههای ریز و غیر معتبر دریافت می‌کنند.  کسانی که به شکل جدی درس خوانده‌اند خیلی خوب می‌دانند که انسان نمی‌تواند همزمان دو کار بسیار مهم را انجام دهد. درس خواندن در دانشگاه کاری تمام وقت و بسیار دشوار است و همزمان نمی‌توان هیچ کاری را انجام داد. مدیران باید از میان درس خوانده‌های دانشگاههای معتبر انتخاب شوند. هنگامی که مدیران شهری شناختی از شهر و زندگی مدرن نداشته باشند، کارهای آشفته‌ای را انجام می‌دهند. طرح پارکبانی یکی از این کارهای بی‌اساس مدیران کم‌سواد در ایران است.

گسترش شتابنده‌یِ شهرها و افزایش سریع جمعیت کشور حکم می‌کند مدیریت شهری با اندیشه‌ای نوین شهر را اداره کند. امروزه نباید به مردم اجازه داد به شکل سنتی در دو طرف خیابان مغازه‌های کوچک درست بکنند. دیگر زمان مغازه‌های کوچک سپری شده است. باید سوپرمارکت‌های چندین طبقه با فضای بزرگ برای پارکینک خودروها در مکانهای خارج از شهر احداث کرد. وجود مغازه‌های کوچک در دو طرف هر خیابان کارهای بی‌معنی مانند پارکبانی را هم پیش می‌آورد.

می‌توان پرسید که مردم به چه دلیل باید برای پارک خودرو در کنار خیابان پول بپردازند. این پول‌ها به سود همگانی بکار برده نمی‌شود. پایگان (سلسله‌مراتب) درست شده در پارکبانی چنان گسترده است که نمی‌توان انتظار درآمد همگانی را از این کار داشت. پارکبانی کاری بیهوده و خنده‌دار است و باید جمع‌آوری شود.                  

  نظرات ()
مطالب اخیر بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر جشن نوروز و آیین‌هایش: باجا باجا دو سالگی آندیا دکتر محمد یوسف باقری استاد شهریار و دلیل سروده‌شدن شعر «بلبل و کلاغ»
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) رمان مدرن (٢) محمود دولت آبادی (٢) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) مستوفی (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱) شمس تبریزی (۱) شمالغرب کشور (۱) ادبیان فارسی (۱) محیط زیست (۱) ستارخان (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب