عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
نشریات در نقش سخن گویان مردم نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳۸٩/۳/۳٠

به گمان من یک نشریه‌یِ خوب ملتی است که با خودش سخن می‌گوید.

آرتور میلر(1915-2005)

هر نشریه تریبونی است که برای گروهی سخن می‌گوید. نشریه‌ها بر اساس مخاطبان دسته بندی می‌شوند. هم اکنون در آذربایجان می توان نشریه‌ها را بر اساس مخاطبان خود به نشریه‌های دولتی، آگهی‌نامه‌ها و نشریه‌های مردم تقسیم‌بندی کرد.

نشریه‌های دولتی را افرادی خارج از تشکیلات دولت منتشر می‌کنند. این افراد غیردولتی برای بدست آوردن پولِ دولتی ناگزیر عکس مقامات محلی دولتی و بیانیه‌های سازمانهایِ دولت-نهاد را چاپ می‌کنند. تکرار این عمل آنها را به این باور شرمناک کشانده که کارشان درست و بهنجار است. آنها هنجار روزنامه‌نویسی را در تبلیغ کارهای مقامات دولتی به نمایندگی از دولت مرکزی می‌دانند. این گونه نشریه‌ها مورد علاقه‌یِ مقامات دولتی و تبلیغاتچی آنها  هستند. کیفیت عکس‌ها و صفحه‌آرایی این نوع نشریات بسیار عالی است، اما از نظر انتخابِ موضوع و کیفیت نگارش بسیار ضعیف هستند. در هر مراسم انتخابِ نشریه‌یِ برتر، نشریات دولتی مورد توجه و تشویق قرار می‌گیرند. خوانندگان این نشریات مقاماتی هستند که عکس‌شان در صفحه‌یِ نخستین چاپ شده و یا چاپلوسانی هستند که زیردست صاحبان عکسها کار می‌کنند. نشریات دولتی بزرگترین دشمن آگاهی در جامعه هستند. آنها سخن بشری را با قیمتی پایین به فروش می‌گذارند. 

نشریات آگهی‌نامه‌ای تنها در پی یافتن آگهی از شرکت‌های اقتصادی، خدماتی و نهادهای دولتی هستند. این نشریات به نوشتن مقاله توجهی ندارند. اگر در میان آگهی‌ها فضای خالی بماند، مقاله‌ای را در آن فضای بیهوده می‌گذارند. مقاله‌ها را اغلب از شبکه‌یِ اینترنت برمی‌دارند و روی صفحه‌های نشریه‌ی خود می‌چسبانند. این نوشته‌ها همواره کهنه و بی‌اثر است و خواننده‌ای هم ندارد. نشریات دولتی و آگهی نامه ای را مردم بدرستی «روزی‌نامه» می‌نامند. هدف از این دو نوع نشریه بدست آوردن پول از طریق چاپ عکس و خبر کوتاه می‌باشد. نشریه‌های دولتی و آگهی‌نامه‌ای سالیان طولانی منتشر می‌شوند. 

نشریات مردم تلاش دارند صدای مردم را به خود مردم برسانند. هدف این نشریات گسترش آگاهی در میان مردم است. نشریات مردمی ناگزیر هستند از نویسندگان فراوانی استفاده کنند. 

سرشت نشریات مردمی حکم می‌کند که تعداد نویسنده‌هایش بسیار زیاد باشد، زیرا «حقیقت» پدیده‌ای است که در متن‌های بسیار زیاد ساخته می‌شود و خوانندگان هشیار آن را کشف می‌کنند. معرفی بزرگان علوم‌تجربی و علوم‌انسانی، چاپ داستان‌های ادبی و مقاله‌های علمی و شناساندن آثار زیبای انسانی و طبیعی کار نویسندگان نشریات مردمی است. نویسندگانِ نشریات مردم از داشته‌ها و خواسته‌های آنی و پایدار مردم می‌نویسند. نیازهای نزدیک مردم در سطح اجتماعی محدود به طرح مشکل بیکاری، دشواری زندگی در جهان دگرگون‌شونده، طرح‌های شهری در حال طراحی و سخنانِ نادرست مقامات محلی می‌باشد. خواسته‌های پایدار نیز به شکل مسائل زیست‌محیطی و انحطاط فرهنگی قابل بیان می‌باشند. نشریات مردمی اغلب مورد بی‌مهری می‌باشند و گاهی خشم مقامات دولتی را بر می‌انگیزند و آنگاه زمان‌شان به پایان می‌رسد. 

*   *   *

نشریات مردمی سخنگویان مردم هستند. مخاطب آنها نیز خود مردم هستند. سهند تبریز به عنوان یک نشریه‌یِ مردمی تلاش دارد صدای مردم را فریاد بکشد. این فریاد بارها برای خشکیدن دریایِ اورمیه، تالابِ قوروگول، محوشدن جنگل‌های ارسباران، تغییر نام «آذربایجان» به «شمالغرب کشور» توسط نادان‌ها و دشمنان مردم و تاریخ ایران‌زمین و مسائل پیرامون فوتبال در تیم آذربایجانی تراکتورسازی به گوش مردم رسانده شده است. سهند تبریز آخرین بار در موضوع ویرانی باغ گلستان فریاد کشید. سهند با صدای بلند مسئله‌یِ ویرانی فضای پیرامونی آرامگاه شهریار را نیز بگوش مردم خواهد رساند.            

  نظرات ()
مطالب اخیر بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر جشن نوروز و آیین‌هایش: باجا باجا دو سالگی آندیا دکتر محمد یوسف باقری استاد شهریار و دلیل سروده‌شدن شعر «بلبل و کلاغ»
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) رمان مدرن (٢) محمود دولت آبادی (٢) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) مستوفی (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱) شمس تبریزی (۱) شمالغرب کشور (۱) ادبیان فارسی (۱) محیط زیست (۱) ستارخان (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب