عبداله باقری حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ عبداله باقری حمیدی
آرشیو وبلاگ
      گلهای حسرت (ادبیات و مقاله‌نویسی)
تراکتورسازی، تیم غریب این فصل فوتبال ایران نویسنده: عبداله باقری حمیدی - ۱۳۸٩/٦/٢

تراکتورسازی نماینده‌یِ فوتبال در آذربایجان است. دیرینه بودن دورانِ حضور تیم تراکتورسازی در فوتبال آذربایجان سبب شده آذربایجانی‌ها این تیم را بشناسند. در تهران هم دو تیم «نورچشمی» شهرت خود را از طولانی بودن زمانِ حضورشان در ذهنیت دوستداران فوتبال بدست آورده‌اند. دو تیم فوتبال اصفهانی بسیار زیباتر از تیم‌های تهرانی بازی می‌کنند، اما زمان حضورشان در ذهنیتِ تماشاگران ایرانی کوتاه‌مدت است و به همین دلیل دارای شهرت و دوستداری گسترده در ایران نیستند. تماشاگران، تیم فوتبال تراکتورسازی را بیشتر از هر تیم دیگر آذربایجانی در تلویزیون تماشا کرده اند. تلویزیون نقش جدی در شناساندن یک تیم دارد. شبکه‌یِ سوم تلویزیون ایران هر روز برنامه‌هایی در ستایش دو تیم نورچشمی، به ویژه پیروزی دارد. این همه تبلیغ سرانجام تماشاگر را به این باور بیهوده می‌رساند که آن دو تیم براستی «بزرگ» هستند. تبلیغات تلویزیون اغلب بر علیه  تراکتورسازی و تیم‌های دیگر است. تراکتورسازی باید در فکر شهرت خود باشد.

در سال گذشته تیم فوتبال تراکتورسازی نماینده‌یِ «وجدان عمومی» آذربایجانی‌ها شده بود. جماعت بزرگی بدنبال تراکتورسازی کشیده می‌شد و اغلب خواسته‌های اجتماعی را با شعارهای خود فریاد می‌زدند. مسابقات تیم تراکتورسازی تنها مسابقاتی بود که تماشاگران همگی یک تیم را تشویق می‌کردند. فشار بیش از حد تماشاگران بر داوران سبب می‌شد آنها بارها به نفع تراکتورسازی سوت بزنند. تراکتورسازی این حمایت را امسال از دست داده است. تراکتورسازی تیم غریب این فصل فوتبال ایران است. بازی بی‌رمق و کسل‌کننده‌یِ تیم هم به این غربت‌زدگی کمک می‌کند. سال گذشته تماشاگران آذربایجانی تیم تراکتورسازی را به پیروزی می‌رساندند. امسال تراکتورسازی در مسابقه‌یِ اول از تماشاگران تهرانی شکست خورد. فریاد زشت تماشاگران تهرانی و پخش آن از تلویزیون و گزارشگر مسابقه نقش بزرگی در شکست تراکتورسازی داشتند. صدایِ تماشاگران تهرانی از تلویزیون پخش می‌شد، اما صدای آذربایجانی‌ها بگوش نمی‌رسید. شکستن چند صندلی در استادیوم «آزادی» پس از مسابقه، بزرگترین ضربه را بر تراکتورسازی زد. تماشاگران آذربایجانی را از میدان‌ها حذف کردند. در چند مسابقه هم تراکتورسازی چنان بد بازی کرد که شور تماشاگران به سردی گرایید. انجام مسابقات در نیمه‌شب‌ها و قیمت بالای بلیت هم تراکتورسازی را از پای درآورد. تراکتورسازی نیاز به یک بازسازی دارد.

اکنون تیم تراکتورسازی باید باری دیگر تلاش نماید. جابجایی بازیکنان برای یافتن یک گلزن نخستین وظیفه‌یِ مدیران تیم است.  تیم تراکتورسازی امسال آن تیم قدرتمند سال گذشته نیست. مهمترین دلیل ضعف تراکتورسازی نبود بازیکن گلزن در تیم است. تراکتورسازی یک «اولرومِ» تمام شده را روی نیمکت ذخیره‌ها داشت. امسال علی علیزاده و رسول خطیبی را هم افزوده تا تیم بازیکنانِ «تمام‌شده‌اش» کامل شود. علیزاده و خطیبی هیچگاه گلزن نبوده‌اند. علیزاده می‌تواند توپ‌های بیرون رفته را خوب پرتاب کند، اما براستی زمان این‌کار سپری شده است. اگر پیتر کراوچ انگلیسی در تراکتورسازی بود، میشد به پرتاب‌های علیزاده امید بست. تراکتورسازی گلزن ندارد. رسول خطیبی در بهترین روزهای بازیگری خود گلی نزد. اکنون که زمانش به پایان رسیده، چه انتظاری می‌توان از او داشت. بازیکنی که در نوک حمله باشد و گل نزند، ناگزیر سر دیگران فریاد خواهد کشید. خطیبی همین کار را می‌کند و در آینده هم همین کار را خواهد کرد. ابراهیم‌زاده، پیمنتا، جاسم کرار و شاید بازیکنی دیگر ممکن است مشکل نبود گلزن در تیم تراکتورسازی را حل کنند. تیم تراکتورسازی دیگر آن تیم سال گذشته نیست. تراکتورسازی تیم غریب این فصل فوتبال ایران است.           

  نظرات ()
مطالب اخیر بیوک نیک اندیش نوبر درگذشت برای پایان سه سالگی آندیا توهین برنامه فتیله به ترک‌زبان‌ها بیوک محبی جنگل‌های ایران چهارشنبه‌سوری، نوروز و سیزده‌بدر جشن نوروز و آیین‌هایش: باجا باجا دو سالگی آندیا دکتر محمد یوسف باقری استاد شهریار و دلیل سروده‌شدن شعر «بلبل و کلاغ»
کلمات کلیدی وبلاگ استاد شهریار (۳) رمان مدرن (٢) محمود دولت آبادی (٢) احد حسینی (۱) بولوت قراچورلو (۱) مستوفی (۱) داود مستوفی (۱) آرتور میلر (۱) ویلیام شکسپیر (۱) ویلیام فاکنر (۱) سهند (۱) شمس تبریزی (۱) شمالغرب کشور (۱) ادبیان فارسی (۱) محیط زیست (۱) ستارخان (۱)
دوستان من کارگاه ترجمه و پژوهشهای ترجمه پرتال زیگور طراح قالب